ประสบการณ์ฝึกงาน

โจ้ โสรัส บัวศรี

สาขา ภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ และสารสนเทศ
คณะ วิทยาศาสตร์ประยุกต์

"ตอนแรกผมที่เลือกที่นี้เอาจริงๆ อย่างแรกผมอยากลองฝึกงานเป็นบริษัทเล็กๆดูแลน่าจะอบอุ่นดีครับ และเหตุผลที่ สองคือเห็นรีวิวมีพี่ฝึกงาน ชอบเกิลเจนเหมือนกัน ก็เลยสมัครแบบทันที (จริงๆแล้วผลงานที่นี้สวยมาก ก็เลยสนใจครับ)"

เอาจริงๆ ตอนแรกที่ผมเลือกฝึกงานที่นี่ อย่างแรกเลยคืออยากลองอยู่บริษัทเล็กๆ เพราะคิดว่าดูแลกันทั่วถึงและอบอุ่นดีครับ เหตุผลที่สองคือเห็นรีวิวว่ามีพี่ฝึกงานชอบ Girls’ Generation เหมือนกัน (แถมผลงานที่นี่สวยมากด้วย) เลยตัดสินใจสมัครทันที

วันแรกที่มาทำงานบอกเลยว่า “เกร็งมาก” เห็นคนอื่นเขามีกลุ่มเพื่อนสนิทกันหมดแล้ว ผมนี่กลัวจะไม่มีเพื่อนสุดๆ แต่สุดท้ายทุกคนน่ารักมาก สิ่งที่ชอบที่สุดคือประสบการณ์ใหม่ๆ เช่น การทำอาหารที่บริษัท ผมอายมากที่เห็นพี่ๆ ผู้ชายทำอาหารเป็นกันหมด ในขณะที่สาวๆ ทำไม่เป็น 555 มันเลยเป็นแรงบันดาลใจให้ผมอยากฝึกบ้าง จนตอนนี้แม่ยอมให้ผมเข้าครัวทำอาหารให้กินแล้วครับ ขอบคุณมากจริงๆ

ถึงพี่ๆ ครอบครัว Mountain

  • พี่ต๊ะ (ผู้ใหญ่บ้านแห่งเมาเทน): ขอบคุณที่รับโสเข้าเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว ตอนแรกผมกลัวพี่มาก พี่เหมือน “คิมจองอึน” แห่งเกาหลีเหนือเลยพี่ (หยอกๆ) แต่ความจริงพี่คือคนที่สร้างบรรยากาศให้ที่ทำงานตลกและไม่เครียดเลย ขอบคุณสำหรับแง่คิดดีๆ ทั้งเรื่องการค้นหาตัวเองและการวางตัวในสังคม โสจะจำและนำไปใช้ครับ

  • พี่อร (เจ๊ใหญ่ประจำเมาเทน): คุณแม่ของผมเอง ขอบคุณที่เป็นที่ปรึกษาให้โส ถ้าไม่มีคำแนะนำของพี่ในวันนั้น อาจไม่มีผมในวันนี้ ขอบคุณที่สอนทำอาหารนะครับ ถ้าเก่งเมื่อไหร่จะทำมาให้พี่ๆ กินนะ และขอบคุณที่แบ่งปันแง่คิดเรื่องความรักด้วยครับ

  • พี่เกรียติ (ขาเมายาดอง): ตอนแรกโสกลัวพี่มาก พี่หน้าโหดผิดภาพโปรแกรมเมอร์ในฝันเลยพี่! แต่พอได้รู้จัก พี่ใจหล่อมาก โดยเฉพาะตอนที่พี่ให้โสยืมเสื้อกันหนาวตอนไปเที่ยว ทั้งที่พี่เองก็หนาว ลมหนาวตอนนั้นกลายเป็นความอบอุ่นเลยครับ (พิมพ์ไปเขินไป) อย่าดื่มบ่อยนะครับพี่ คิดถึงคนในอนาคตด้วย จะได้อยู่ด้วยกันไปนานๆ

  • พี่บอม (จอมหยอก): พี่คนนี้หยอกตลอด ระวังโสหยอกกลับนะ! พี่เป็นคนขี้เล่นมาก เวลาคิดถึงพี่โสจะนึกถึงพุงเท่ๆ ของพี่ก่อนเสมอ 555 ขอบคุณที่สอนเขียนโค้ดและประโยคเด็ดที่ว่า “โปรแกรมเมอร์ต้องขี้เกียจ” ผมจะพยายามขี้เกียจให้ได้แบบนั้นครับพี่ ดูแลสุขภาพด้วยนะครับ

ถึงเพื่อนๆ และน้องๆ

  • ต้อม (เจ้าชายนิทรา): มึงหลับได้ทุกสถานการณ์จริงๆ สุดยอดมาก แถมพูดเก่งทั้งวัน ขอบคุณที่ช่วยสอนเขียนโค้ดและอดทนกับความมึนของกูนะ ขอบคุณที่ทำให้กูรู้จักบุรีรัมย์จนต้องไปซื้อเสื้อตามพวกมึงเลย

  • จ๋อม (เอนเตอร์เทนเนอร์): ช่วงแรกมุขมึงแป้กมาก แต่นั่นแหละคือความตลกที่แท้จริง จ๋อมทำให้เมาเทนมีสีสัน โสเข้าใจแล้วว่าทำไมแฟนจ๋อมถึงห่วง เสน่ห์ความแป้กนี่เอง ขอบคุณที่ช่วยเหลือกันตลอดนะ

  • จา (ย่านเสียงความถี่ต่ำ): สาวแกร่งที่เคยเป็นแฟนพี่เกรียติแค่ 3 วินาที! ขอบคุณที่เป็นผู้ฟังที่ดีคอยฟังโสบ่นตลอด ตอนพายเรือจาเท่มาก ให้โสนั่งเฉยๆ จนโสดูน้อมแน้มไปเลย ไว้เจอกันเดี๋ยวมาบ่นให้ฟังอีกนะ

  • ต่อ (หนุ่มสารพัดประโยชน์): มึงซ่อมได้ทุกอย่าง ทำอาหารก็เป็น เสน่ห์แรงจริงๆ ขอบคุณที่แนะนำเรื่องสเปกโน้ตบุ๊กจนกูตาสว่าง ขอบคุณสำหรับอ้อมกอดฟินๆ วันนั้นนะ ไว้โอกาสหน้ากูกอดคืนบ้าง และจะจดจำรสชาติไข่ยัดไส้กับเต้าหู้ทรงเครื่องฝีมือมึงตลอดไป อร่อยมากจริงๆ

  • มิ้ง (ขาเม้ามอย): อีเจ๊! ตอนแรกนึกว่าหยิ่ง ที่ไหนได้ เป็นคนดีที่เม้าเก่งมาก ขอบคุณที่แชร์ประสบการณ์จนกูรู้จักคนในครอบครัวมึงหมดแล้ว ขอให้ได้เป็นดาราและได้พ่อของลูกที่ดีอย่างที่หวังนะ รักมึงนะ…จุ๊บๆ

  • ใหม่ (ว่าที่เมญ่า): ใหม่มึงสวยมาก เชื่อโสสิ เดี๋ยวหนุ่มๆ ก็รุมล้อม ขอบคุณที่เป็นเพื่อนคนแรกที่รอโสที่ MRT และสร้างเสียงหัวเราะให้พวกเรา โสจะไม่มีวันลืมคำว่า “พยาบาล” ของมึงเลย มันสลัดไม่ออกจริงๆ 555

  • มิ้น (สาวดุประจำเมาเทน): เห็นมิ้นแล้วโสแอบกลัวตลอด แต่อยากจับหน้ามิ้นมายิ้มให้ดูนะ คงน่ารักดี ขอบคุณสำหรับคำคมเรื่องเพื่อนที่ว่า “ไม่ต้องคุยกันตลอดเวลา แต่สายสัมพันธ์จะอยู่ตลอดไป” ปากบอกว่าโสตอแหล แต่จริงๆ คิดถึงโสใช่ไหมล่ะ รู้ทันนะ 555

  • น้องน้ำ (สาวน้อยคนเล็ก): น้องเก่งมากที่เริ่มหาตัวเองตั้งแต่ปี 2 พี่เสียดายมากที่ไม่ได้ทำแบบน้ำ ถึงจะไม่ได้ไปทริปด้วยกันแต่พี่ก็รีวิวให้ฟังแล้วนะ เราอยู่ ม. เดียวกัน ไว้ไปกินเค้กหลังมอ เดี๋ยวพี่โสเลี้ยงเอง!

  • อาท (หัวใจแห่งเสียงเพลง): ขอบคุณที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตกูนะมึง ทำให้กูกล้ามากขึ้น ขอบคุณทุกอย่างที่ผ่านมาและขอโทษที่เคยทำให้ลำบากใจ อย่าลืมเพื่อน MTV602 นะมึง มิตรภาพพวกเรามีค่ามาก มึงบอกว่าดนตรีไม่เคยทิ้งมึง… กูก็ไม่มีวันทิ้งมึงเหมือนกัน

สุดท้ายสำหรับที่แห่งนี้

  • ขอบคุณทริปเที่ยวที่เปิดโลกให้โสกล้าลองสิ่งใหม่ๆ

  • ขอบคุณเซอร์ไพรส์เค้กวันเกิดที่ทำเอาเกือบน้ำตาแตก

  • ขอบคุณค่าอาหาร 50 บาท ที่ทำให้เรารู้ว่ามันทำอะไรได้เยอะแยะ และทำให้พวกเราสนิทกันมากขึ้นตอนช่วยกันทำ

  • ขอบคุณ “น้องเก็บทรัพย์” และ “น้องเก็บออม” หมาน้อยที่คอยฟังโสระบาย

  • ขอโทษพี่ๆ เพื่อนๆ สำหรับเรื่องวุ่นวายหรือถ้าช่วยงานได้ไม่เต็มที่ครับ

คำว่า “ขอบคุณ” ยังน้อยไปสำหรับที่นี่ โสรักที่นี่มากครับ ผมสัญญาไม่ได้ว่าจะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่ แต่สัญญาว่า “จะเก็บความทรงจำตลอด 2 เดือนนี้ไว้ในใจตลอดไป”

#อิดอกส์ #ของจริง #หยอกๆ #ยุ่ง #จับมือแบบหมอลำ #hd #alwaysbesideyou #mtv602 #mountainstudio