มิ้ง ณัฏฐนันท์ คูเจริญไพศาล

บอกเลยว่าตอนแรกมิ้งโคตรกลัวและกังวลมากว่าจะมาทำงานไม่ถูก ที่บ้านก็ลงทุนขับรถมาดูที่ทำงานกันทั้งบ้านว่าอันตรายไหม บอกเลยว่ามาถึงแต่ไม่ถึงค่ะ เพราะมิ้งเข้าซอยผิด! (555) อีกเรื่องที่ประทับใจมากคือการทำอาหารกินเอง มื้อแรกที่เจอกันก็ได้กินชุดใหญ่จัดเต็ม ตกใจและประทับใจไปพร้อมกันเลย

จากคนที่ไม่เคยทำอาหารเป็นเลย แต่ที่นี่เน้นทำกันเอง ตอนแรกมิ้งก็งงว่าทำไมไม่ซื้อเอา เร็วกว่าตั้งเยอะ แต่สุดท้ายก็ได้รู้ว่าช่วงเวลาทำอาหารนี่แหละคือช่วงที่ได้สนิทกับเพื่อนๆ ที่สุด ได้กวนตีน ปล่อยมุกบ้าบอ และมีรอยยิ้มร่วมกันทุกวัน

ถึงพี่ๆ ที่เคารพ (และน่ารัก)

• พี่ต๊ะ: ตอนแรกกลัวพี่นะ หน้าดูเข้ม (สีผิวนะพี่ หยอกๆ) แต่ความจริงพี่น่ารักมาก ชอบปล่อยมุกให้ขำตั้งแต่วันแรก ทำให้บรรยากาศในออฟฟิศสบายขึ้นเยอะ มิ้งเป็นพวกเส้นตื้นอยู่แล้ว พี่พูดอะไรมามิ้งก็ขำหมดเลย ขอบคุณที่มอบสิ่งดีๆ ตลอด 2 เดือน ให้มิ้งได้ลองทำงานส่งลูกค้าจริง แก้ไขปัญหาจนลูกค้าถูกใจ ยามที่พี่เครียด พวกหนูรู้และเป็นห่วงนะ อยากให้พี่อารมณ์ดีไปทุกวัน แค่นี้น้องก็ดีใจแล้วค่ะ

• พี่อร: สาวสวยแห่ง Mountain Studio หญิงแกร่งแห่งการเข้าครัว มิ้งชอบเวลาพี่อรทำอาหารมาก เพราะมันอร่อยสุดๆ และรวดเร็วดังใจน้องคนนี้มากก๊าาา อยากให้พี่อรพักผ่อนเยอะๆ นะคะ พี่เป็นเหมือนพี่สาวของมิ้งเลย ดูแลทุกคนเท่ากัน รักทุกคนโดยไม่ต้องพูดว่ารักแต่มิ้งสัมผัสได้ (เขียนไปน้ำตาจะไหล TT) ขอบคุณที่รักพวกหนูขนาดนี้ค่ะ

• พี่เกียรติ: คนนี้เด็ดจริงในออฟฟิศ ถึงหน้าจะดูหม้อ แต่ใจพี่หล่อมากนะก๊ะ พี่ชอบแกล้งน้องเวลาทำอาหาร ยื่นอะไรไม่รู้มาให้ชิมตลอด ทั้งน้ำปลา ทั้งเนื้อสด ไอ้เราก็ดันอ้าปากรับตลอดด้วยดิ 555 สุดท้ายมิ้งคงคิดถึงตอนที่พี่นั่งกินปีโป้แน่ๆ เลย

• พี่บอม: พี่ตัวเล็กจนเดาอายุไม่ออกเลย วันแรกเห็นพี่เดินไปเดินมาจนโดนพี่ต๊ะกับพี่เกียรติด่าตลอด 555 ไม่มีอะไรมากครับ อยากบอกพี่ว่า… ไปเล่นกับ “เก็บออม” นะพี่ (หยอกๆ นะพี่ชาย!)

ถึงแก๊งเพื่อนแสบ

• จา (จาวิค): จาเป็นคนเท่ๆ แมนๆ คุยกันครัช จาวิคดูนิ่งแต่กวนตีนนะ ชอบตอนโดนพี่เกียรติแซวแล้วจาถือมีดขึ้นมา ของมันขึ้นจริงๆ 555 แล้วยังจำเพลง “แล้วฉันจะวีน” ได้ติดหู ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาดีๆ นายแมนมากจาวิค

• ต้อม: คนอะไรพูดมากชิบหาย! พูดไวอย่างกับไฟไหม้ป่า รักจังหวัดบุรีรัมย์สุดชีวิต ใส่ชุดจังหวัดมาบ่อยจนกลัวคนไม่รู้เหรอห๊ะ! ตอบ!! ขอบคุณที่นั่งรถไฟกลับด้วยกัน 14 ชม. ให้มิ้งได้แกล้งตลอดทางนะ ถ้าโกรธก็ไม่ง้อว่ะ 555 สนุกจัด!

• จ๋อม: คนนี้มาแรงแซงโค้ง เห็นครั้งแรกนึกว่ารุ่นพี่ หน้าตามึงตลกมาก นิสัยก็กวน เล่นแต่ละมุกคือบ้าบอสุดๆ คงคิดถึงวงเหล้าที่มึงขอ “จับมือแบบหมอลำ” ไปอีกนานเลยว่ะ

• ต่อ: พ่อคนใส่หูฟังตลอดเวลา ชอบแกล้งคนอื่นและแย่งชั่งน้ำหนัก ขอบคุณที่สอนทำอาหารนะ อย่าขี้เก๊กมากนักล่ะ หมั่นไส้! 555 จำเสียงคำว่า “ยุ่ง” ของกูไว้ให้ดีล่ะต่อ

• โส (โสทุ่งสง): เพื่อน “ตอแหล” ของเรา ขี้ถามมาก ถามอะไรนักหนา แต่เอาเข้าจริงโสเป็นเพื่อนที่ดีมาก เห็นคนอื่นมาก่อนตัวเองเสมอ ถึงตอนลากกระเป๋าไปรถไฟจะดูเวอร์เหมือน AF ไปหน่อยก็เถอะ ขอบคุณจริงๆ ที่พาไปเลี้ยงแมคตอนกูปวดฟันนะเพื่อน

• อาท: ติสจัด “ของจริง!” อาทเข้ากับเพื่อนง่ายมากจนน่าอิจฉา ขอบคุณที่พายเรือให้และพาเข้ากอหนามไปด้วยกันจนได้แผล 555 ขอบคุณจริงๆ แม้ช่วงเวลาที่เราได้เจอกันมันจะสั้นนะเพื่อน

• น้องน้ำ: น้องรักของพี่มิ้งเลย พี่อยากมีน้องสาวแบบน้ำมานานแล้ว นั่งทำงานด้วยกันมา 2 เดือน พอต้องจากกันก็ใจหาย น้ำเป็นคนตลก ทำงานเก่ง เวลาพี่เครียดก็น้ำนี่แหละที่คอยถามว่ามีอะไรให้ช่วยไหม ทำให้พี่สบายใจขึ้น 80% เลย เลิฟน้องสาวคนนี้มากมาย (นี่ไม่ได้เขียนยาวนะขอบอก)

• ใหม่ & มิ้น: เขียนรวมเลยแล้วกัน สนิทกันมาตั้งแต่ที่หอ ไม่คิดว่าจะมาเจอที่ฝึกงานที่เดียวกันอีก มักจะแอบนินทาชาวบ้านกันบ่อยๆ (555) สนุกและมีความสุขมากที่ได้เป็นแก๊งสามสาวเม้าเทน มีอะไรก็ทักมาเม้าได้เสมอ แล้วไปเจอกันต่อที่โปรเจกต์จบนะยะ!

ขอบคุณทุกคนและทุกอย่างจริงๆ จะเก็บความทรงจำที่ไปสตูล นั่งรถไฟ 14 ชม. นั่งกระบะต่ออีก 6 ชม. ทนแดดทนฝนมาด้วยกันไว้ในใจตลอดไป ชีวิตนี้ไม่เคยทำอะไรบ้าบอแบบนี้เลย สุดยอดมาก… ไม่อยากพูดต่อแล้ว เดี๋ยวเขื่อนแตก!

#ของจริง #หยอกๆ #บ้าบอคอพอก #จับมือแบบหมอลำ #ฮมังสียโสวทุ่งสง #เอาตามลำบากเลย #สามสาวเม้าเทน

ณัฏฐนันท์ คูเจริญไพศาล (มิ้ง) สาขามีเดียอาตส์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี