วันแรกที่ผมเข้ามาฝึกงานยอมรับว่ากดดันนิดๆ คิดว่าต้องเป็นบริษัทที่เข้มงวดแน่ๆ แต่ผิดคาดครับ! บริษัทอะไรทำกับข้าวกินกันตอนเที่ยงด้วย ฮ่าๆ สัปดาห์แรกยังปรับตัวไม่ค่อยได้ ต้องขอบคุณพี่ๆ ที่ชวนไปกินข้าวเป็นเพื่อน หลังจากนั้นก็ได้เจอเพื่อนใหม่ที่ทยอยเข้ามา ทั้งจา จ๋อม และต้อม
แก๊งเพื่อนบุกเบิก
- จา: สาวมาดนิ่งที่พูดเบาระดับ 0 เดซิเบล วันแรกผมยังแอบกระซิบถามพี่ต๊ะเลยว่า “จาเป็นผู้หญิงหรือเปล่าฟะ?” 555 มาแน่ใจก็ตอนจาตัดผมแล้วพี่ต๊ะแซวว่าอกหักหรือเปล่านี่แหละ ขอบคุณที่ร่วมนั่งแชร์ประสบการณ์ความรักยาวจนถึงเช้า และขอบคุณที่คอยให้คำปรึกษาเรื่องงานนะจ๊ะ
- จ๋อม: ตอนแรกก็นิ่งๆ พอสนิทเท่านั้นแหละรู้เลยว่ากวนตีนมาก แรกๆ เล่นมุกอะไรมาเพื่อนนี่งงจนต้องถามว่า “นั่นมุกหรือเปลือกหอย” 555 แต่ช่วงหลังนี่พัฒนาขึ้นเยอะ เล่นแล้วมีเสียงหัวเราะตามมา (มึงมาไกลมากเพื่อน) ไว้มีโอกาสขอ “จับมือแบบหมอลำ” จักบาดแหน่เด้อ
- ต้อม: รายนี้ขึ้นชื่อเรื่องพูดเยอะ (มาก!) ผู้ชายอะไรบ่นได้ทุกเรื่อง แม้แต่ตอนเล่นเกมมือถือก็ไม่เว้น เข้าใจเลยว่าทำไมเพื่อนเรียกว่า “หญิง” แต่เรื่องโค้ดต้องยอมมันจริงๆ เข้าใจไวมาก (รอตูบ้างดิ 555) อ้อ! อีกเรื่องคือต้อมนอนเก่งมาก นอนเหมือนซ้อมตายเลยเพื่อนเอ๊ย
แก๊งสามสาวกับอีกหนึ่ง…โสววว
- มิ้น: สาวตัวเล็ก (หรือเตี้ยก็ไม่รู้ 55) ขอบคุณที่ไว้ใจให้ต่อพายเรือให้นั่ง ทั้งที่เป็นการพายเรือครั้งแรกในชีวิต ใช้เซนส์ล้วนๆ พาชนขอนไม้บ้าง เข้าป่าบ้าง แต่เชื่อเหอะเรือเราคว่ำน้อยสุดละนะ กลับบึงกาฬวันไหนเดี๋ยวพาเที่ยวเต็มที่ “ของจริง!”
- มิ้งกิกุ: เจ้าแม่เมนูยาก ชอบสั่งเมนูที่ทำโคตรยากอย่างเต้าหู้ทรงเครื่อง เป็นไงล่ะ…สมใจอยากมั้ย 555 ขอบคุณที่ยอมให้แกล้งบ่อยๆ (รักดอกจึงหยอกเล่นนะ) แล้วก็ขอโทษเรื่องเรือคว่ำทำเอาเจ็บตัวเลย เก๊าขอโทษจีจีนะ… “ยุ่งงงง”
- ใหม่: อีกคนที่สร้างเสียงหัวเราะให้เพื่อนๆ ถึงเราจะไม่ค่อยสนิทกันมากแต่ความกวนนี่ไม่ธรรมดา พอไม่มีใหม่มากัดกับไอ้จ๋อม ออฟฟิศเงียบไปเลย คิดถึงนะ (พยา…พยา…พยา…บ๊าลลลลลล!)
- โส (โสววว): ขอบคุณขนมอร่อยๆ ที่เอามาแบ่งเกือบทุกวันนะโส ความรักมันก็คล้ายกับการเขียนโค้ดนั่นแหละ บางเรื่องก็วนลูป บางเรื่องก็ Error มี Bug ตลอด…ฝากไว้ให้คิด 555 และขอบคุณสำหรับกอดอุ่นๆ ด้วยนะเพื่อน
น้องเล็กและเพื่อนใหม่
- น้องน้ำ: น้องสาวสุดท้องของออฟฟิศ น่ารัก ขยัน เสียดายที่ไม่ได้ไปทริปด้วยกัน (พี่เสียใจมาก T T) ขอบคุณที่มาร่วมเป็นครอบครัว Mountain ด้วยกันนะ ตั้งใจเรียน สู้ๆ นะน้ำ
- อาท: เกือบลืมเพื่อนคนนี้ไปได้ไงเนี่ย! ถึงจะมาทีหลังสุดแต่ก็ปรับตัวเข้ากับเพื่อนได้เร็วมาก เห็นหน้านิ่งๆ แต่กวนตีนนะครับแหม่ ยินดีที่ได้ร่วมเดินทางไป-กลับ 1,000 กว่ากิโลเมตรด้วยกันนะอาท
ถึงพี่ๆ ที่เคารพ
- พี่บอม: พี่ชายที่สุดยอดมาก เจอตอนแรกนึกว่ารุ่นน้องผมซะอีก คำฮิตพี่คือ “หยอกๆ” เวลาพี่เกียรติแกล้งพี่ต้องเอาคืนหนักๆ นะอย่าไปยอม ขอบคุณคำแนะนำดีๆ ครับ ดูแลสุขภาพด้วยนะพี่
- พี่เกียรติ: สายแข็งชวนดื่มตลอด! พี่…ดื่มเดือนละครั้งพอเถอะมันเปลือง ดื่มบ่อยเดี๋ยวตับแข็งจริงๆ นะ ผมไม่อยู่แล้วไม่มีใครนั่งดื่มเป็นเพื่อนแล้วนะพี่ พอได้ที่ทีไรเล่าเรื่องตั้งแต่อนุบาลยันโตเลย เปลี่ยนเรื่องบ้างนะพี่ 555
- พี่อร: พี่สาวที่กรี๊ดได้ทุกสถานการณ์ ไม่ว่าจะบอลหรือวอลเลย์บอล กรี๊ดทีผมสะดุ้งโหยง ต่อไปคงคิดถึงเสียงพี่แน่เลย ขอบคุณที่ทำกับข้าวอร่อยๆ ให้ทานครับ น้ำหนักขึ้นได้ก็ลดได้พี่ กินไปเหอะไม่อ้วนหรอก (จริงจริ๊งงง)
- พี่ต๊ะ: หัวหน้าใหญ่ (ดูจากตัว…หยอกๆ ครับพี่) ขอบคุณพี่มากๆ ที่รับเด็กบ้านนอกที่อยู่ไกลที่สุดอย่างผมเข้ามาฝึกงาน ขอบคุณที่พาเที่ยวทุกทริป พี่ขับรถเร็วกว่า Fast 7 อีก ผมนี่ยกนิ้วให้เลย และขอบคุณบ้านหลังนี้ที่ทำให้ทุกคนได้มาเจอกัน ขอบคุณจริงๆ ครับ (น้ำตาจิไหล TT)
ต่อ – ณัฐพล เสียงล้ำ สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี