เมาเทน (Mountain Studio) ผมโชคดีมากที่ได้มาอยู่ที่นี่ เพราะที่นี่ให้หลายอย่างมากกว่าแค่ประสบการณ์ทำงาน แต่ให้ทั้งเพื่อน พี่ และน้อง จากหลายที่มาอยู่รวมกันจนเป็นครอบครัวเดียวกัน ได้ทำงาน ได้เล่น ได้ทำอาหาร และกินข้าวร่วมกัน ขอบคุณเมาเทนจริงๆ ครับ ถ้าไม่มีที่นี่ ก็คงไม่มีพวกเราในวันนี้
ถึงเพื่อนๆ ร่วมอุดมการณ์
โสว (มังสีโสว แว่นหายที่ทุ่งสง): ตอนแรกที่เห็นนึกว่าคุณหนูมาฝึกงาน คิดเลยว่าจะคุยกันรู้เรื่องไหม (จนจะจบแล้วก็ยังคุยกันไม่ค่อยรู้เรื่องเลย 555+) นึกว่าจะกินข้าวบ้านๆ ไม่ได้ แต่โสวก็ทำได้ทุกอย่าง ถึงจะโดนเพื่อนล้อแทบทุกเวลา แต่เราก็เป็นเพื่อนกันนะ จบไปหวังว่าจะได้ประสบการณ์ “ความเสี่ยว” แบบเด็กอีสานกลับบ้านไปบ้าง โชคดีนะเพื่อน คงไม่มีที่ไหนแกล้งโสวได้หนักเท่าที่นี่อีกแล้ว
ต่อ: เพื่อนที่มาไกลอีกคน ตอนแรกดูเงียบๆ ขรึมๆ พอผ่านไปสักพักลายเริ่มออก คุยเก่งมาก (โดยเฉพาะคุยกับสาวๆ) ยินดีที่ได้รู้จักนะเพื่อน หวังว่าคงได้เจอกันอีก ถ้ามีตังค์เดี๋ยวจะพาพี่เกียรติขึ้นไปหาถึงที่เลย 555+
อาร์ต: ถึงจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่ได้อยู่ด้วยกัน แต่มันคุ้มค่ามากที่ได้เป็นเพื่อนกัน เออ… แล้วเลิกแกล้งโสวบ้างนะ เดี๋ยวร่วงไปร้องไห้อีก ยินดีที่ได้รู้จักครับ ไว้ผมจะกลับมาเยี่ยมเมาเทนใหม่ คงได้เจอกันตอนนั้นนะ
หญิง (ต้อม): เป็นเพื่อนกันมานานแล้ว แถมยังมาฝึกงานด้วยกันอีก ขอบคุณที่ช่วยติวช่วยสอนเวลาที่ไม่รู้เรื่องนะ ยังไงเราก็ต้องเจอกันอีกยาวๆ อยู่แล้ว
ใหม่: เพื่อนที่ทั้งกวนและบ้าบอที่สุด สร้างเสียงหัวเราะให้เพื่อนๆ ตลอด โดยเฉพาะคลิปหลุดที่มีคนไปเจอ ความบ้าบอไม่มีใครเกินจริงๆ แถมพูดเก่งอีกต่างหาก ยินดีมากที่ได้เป็นเพื่อนกัน
มิ้น: คนที่ “สูงน้อย” ที่สุดในเมาเทน (หยอกๆ) กวนได้ทุกคนไม่เลือกหน้า แม้แต่พี่ใหญ่อย่างพี่เกียรติยังโดนจัดหนักจนต้องบอกว่า “หมดคำสิเว้า” จบจากที่นี่ไปขอให้สูงขึ้นกว่าเดิมนะเพื่อน 555+
มิ้ง: คนนี้อนาคตไกล… ไกลถึงเวียดนามเลย! จบปุ๊บไปปั๊บ เป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง ใครไปกวนจะโดนคำว่า “ยุ่ง!” สวนกลับมาทันที 555+ ขอให้โชคดีกับทางที่เลือกนะเพื่อน
จา: มาจาก ม. เดียวกันแท้ๆ แต่ดันไม่รู้จักกัน มาเจอกันที่เมาเทนจนพี่ต๊ะยังงง จาเป็นคนที่เสียงเบาที่สุดในออฟฟิศแล้ว ผมยังสงสัยเลยว่าจาคุยกับไอ้หญิงรู้เรื่องได้ไง คนหนึ่งพูดเบา อีกคนพูดเร็วสายฟ้าแลบ ยินดีที่ได้รู้จักนะ
น้ำ: เป็นคนขยัน ตั้งใจ และเก่งมาก ถึงจะพูดเบาไปนิดและฝึกงานด้วยกันไม่นาน แต่ก็ยินดีที่ได้รู้จักนะ ตั้งใจเรียนและโชคดีกับทุกอย่างนะน้ำ
ถึงพี่ๆ ที่เคารพ
พี่บอม: ขอบคุณที่เคียงข้างผมมาตลอด ไปไหนไปกัน ขอบคุณที่ช่วยสอนงานเวลาผมมึนๆ ทริปล่องแก่งกับพี่สนุกมาก ถึงเรือจะล่มบ่อยเพราะทำตัวเองก็เถอะ (ภาพมันฟ้อง! 555+) ดูแลตัวเองด้วยนะครับพี่ เป็นห่วงเสมอ
พี่เกียรติ: ขอบคุณที่รับพวกผมเข้ามาแบบโควตาเด็กเส้น 555+ ถ้าพี่ไม่รับ ผมคงไม่ได้เจอครอบครัวที่น่ารักแบบนี้ เรื่องเหล้าเพลาๆ ลงบ้างนะพี่ อาทิตย์หนึ่งกินแค่ 7 วันพอ วันละแก้วพอ (เปลืองแก้ว!) หันมาดูแลสุขภาพบ้าง เราคงได้เจอกันอีกแน่นอน
พี่ต๊ะ & พี่อร: * พี่ต๊ะ: พี่ชายที่เสียงดัง ฟังชัด ตลก และคอยดูแลน้องๆ เสมอ สร้างความสนุกให้พวกเราตลอด
พี่อร: พี่สาวที่ดูแลพวกเราดีมาก ทำอาหารเก่ง เชียร์บอลก็เก่ง 555+ ขอบคุณพี่ทั้งสองที่สร้างครอบครัวเมาเทนขึ้นมา ทำให้พวกเราได้มาเจอกัน ผมเชื่อว่าพี่รักพวกเราเหมือนน้อง และพวกเราก็รักพี่เหมือนพี่แท้ๆ เช่นกันครับ
ทิ้งท้ายจากใจ
ไอ้จ๋อม: คนนี้หน้าตาดีนิดหน่อย 555+ เป็นคนตลก ถึงมุขจะแป้กบ้างหลังๆ ก็พยายามปรับปรุงให้ดีขึ้นเพื่อให้ทุกคนหัวเราะ (หรือเครียดกว่าเดิมก็ไม่รู้) ขอบคุณทุกคนที่เป็นเพื่อนกัน หวังว่าจะไม่ลืมกันนะ มีโอกาสหวังว่าครอบครัวเมาเทนจะได้กลับมาเจอกันแบบพร้อมหน้าพร้อมตาอีกครั้งครับ
ศิริชัย นันทกกุล (จ๋อม) มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
