คิดอย่างเดียวคือกลัวไม่มีที่ฝึกเพราะเพื่อนๆก็เริ่มได้ที่ฝึกกันแล้ว
"ที่นี่ไม่ใช่แค่ออฟฟิศฝึกงาน แต่มันคือบ้านและครอบครัวที่อบอุ่น”
ฝึกงานไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเพราะกลัวเสียงดังรบกวนพี่ๆ555555555 แต่พอปรับตัวได้ก็รู้สึกแฮปปี้มากค่ะกับการทำงาน ถึงแม้จะเบลอๆสติหลุดๆพูดไม่ค่อยรู้เรื่องบ้าง
ตอนนั้นหนูดีใจมากกกจำได้ว่ากรี๊ดเลยค่ะ >< กับที่อื่นที่หนูได้แล้ว หนูก็ไม่เอาเลยหวังกับที่นี่ที่เดียวเลย แล้วฟ้าก็เป็นใจทำให้หนูสมหวัง5555
ขอบคุณนะคะที่เลือกหนูกราบแบบเบญจางคประดิษฐ์ค่ะ
แอบใจหายเหมือนกันค่ะ เพราะรู้สึกคุ้นชินกับที่เมาเทนแล้ว เพราะเราได้ไปทำงานที่นั่นได้เจอพี่ๆเพื่อนๆเกือบทุกวัน
ไม่รู้ว่าเซ่อซ่าหรือว่าอะไร บ้านอยู่ตรงหน้าแท้ๆ แต่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมองว่านี่ Mountain Studio
วันที่ได้รับสายโทรศัพท์คือดีใจมาก ดีใจแบบงงๆ เพราะลืมไปว่าต้องรอการตอบรับจากทางบริษัท แบบว่า… เอ๊ะ! อ้าว!? ฉันได้ที่ฝึกงานแล้วหรอ เย้!