แอบใจหายเหมือนกันค่ะ เพราะรู้สึกคุ้นชินกับที่เมาเทนแล้ว เพราะเราได้ไปทำงานที่นั่นได้เจอพี่ๆเพื่อนๆเกือบทุกวัน
ไม่รู้ว่าเซ่อซ่าหรือว่าอะไร บ้านอยู่ตรงหน้าแท้ๆ แต่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมองว่านี่ Mountain Studio
วันที่ได้รับสายโทรศัพท์คือดีใจมาก ดีใจแบบงงๆ เพราะลืมไปว่าต้องรอการตอบรับจากทางบริษัท แบบว่า… เอ๊ะ! อ้าว!? ฉันได้ที่ฝึกงานแล้วหรอ เย้!
วิ่งไปบอกที่บ้านว่าได้ที่ฝึกงานแล้ว แถมยังต้องแก้บนด้วยเพราะบนไว้ว่าถ้าได้ที่ฝึกงานจะงดชานมไข่มุก 2 เดือน
ขอบคุณ ที่ทำให้เมย์ได้เจอกับประสบการณ์ใหม่ ๆ ได้ทำให้เมย์กล้าที่จะผิดพลาดดูบ้าง ได้เข้าใจว่าชีวิตการทำงานจริง ๆ มันเป็นยังไง
ประสบการณ์ ที่ผมได้จากที่นี่ เยอะมากครับ ทำให้ผมมีความรับผิดชอบ มากขึ้น เเละได้รู้ว่า การทำงานเเบบนี้ผม เหนื่อยเเค่ไหน สิ่งที่ผมชอบคือ ชอบเวลาที่พวกพี่นั้นทำกะบข้าวร่วมกันเเบบสนุกมากครับ
แต่ก็เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้ เราได้มาเจอประสบการดีๆที่หาจากที่ไหนไม่ได้แน่ๆ วันแรกที่มา ก็มาด้วยความตึง ด้วยความเกรงใจมากเพราะอยู่ๆก็มาที่นี้แล้วด้วยการสื่อสารที่ไม่ดีพอ
ได้สัมผัสแล้วก็ ว้าว!!! ว้าวแบบว้าว!!! เข้ ไม่รู้จะพูดไงแต่แบบ ว้าว!!!!!! สนุกมากทั้งการทำอาหารกันเอง ทำความสะอาด เมื่อคุณมาสัมผัสก็จะรู้เองแหละว่าเป็นยังไง แต่หลังจากได้ทำงานที่บริษัทได้ซักพักด้วยโรค COVID-19 เลยทำให้เราทุกคนต้องห่างกันเป็นระบบ
เมื่อถึงวันทำงานวันแรก รีบจ้าาาาา ไม่รู้ว่าเขาเข้าทำงานกันกี่โมง ไปรอหน้าออฟฟิศตั้งแต่ 8 โมงเช้า รับแดดอ่อนๆ ยามเช้านิดๆ พอสักพักพี่ต่อก็มาเปิดประตูให้เข้าไปข้างใน พอเข้าไปก็ไปยืนงงๆกันสองคน5555+