มาฝึกงานวันแรกงงค่ะ แต่ไม่ตื่นเต้นเท่าที่คิดเพราะทุกคนค่อนข้างเป็นกันเอง แต่ก็เกร็งพอสมควรเพราะวันนั้นไม่ได้พูดเลย อึดอัดใจมากค่ะ แต่พอวันที่สองก็รู้สึกว่า ฮ่าๆ #MJR1002 วามาแว้วววววววว.....
รู้สึกหน่วงมากเสียดายที่ปฏิเสธเมาเทนไป แต่ไม่รู้พรหมลิขิตหรือผีผลัก สุดท้ายก็มาลงเอยที่นี่
เซ็งที่สุดเวลาอยู่ที่นี่ก็เซ็งตัวเองนี่แหละครับ คิดงานไม่ค่อยออกแต่ได้อยู่ตรงนี้ ที่ Mountain คิดไม่ผิดจริงๆ ถึงงานออกแบบจะไม่ค่อยสวย แต่ก็พยายามช่วยเรื่องอื่นๆที่พอทำเป็นให้เต็มที่ครับ
เมื่อไหร่ เมาเทนจะตอบกลับมาวะ ที่ตื่นเต้นสุดคือรอเมลตอบกลับนี่แหละ วันที่ 7 เริ่มถอดใจ สมัครที่อื่นไป แต่ก็ไม่ได้ผลตอบรับจากที่อื่น วันที่ 10 ปาฏิหารย์มีจริง !!! ได้เมลจาก เมาเทน เหยดเข้ อารมณ์นั้นคือ ดีใจแบบสุดๆ กูได้ที่ฝึกงานแล้วโว้ยยยยยยย !!
หลายๆคนที่เคยผ่านการทำ THESIS เองก็คงจะเข้าใจ ว่าเราต้องเจออะไรกันมาบ้าง ซึ่งผมเองก็เจอปัญหาพวกน้ันมาไม่ต่างกัน จนทำให้รู้สึกเบื่อมากจนไม่อยากจะอยู่ หรือกลับไปท่ีนั้นอีก ผมเลยตัดสินใจท่ีมาฝึกงานคนเดียว
วันแรกที่ไปได้เดินเดินจากหน้าปากซอยตรงข้ามกับเทพจ้าโพไซดอนจนถึงออฟฟิศเลย ขอบคุณสำหรับรอยยิ้มที่มีให้กัน มิตรภาพที่มีให้กันตั้งแต่วันแรกจนวันนี้ทำให้ผมรู้สึกมีแรงผลักดันในการทำงานมากยิ่งขึ้น
มันเป็นเวลาที่มีคุณค่ามากๆ ตลอด4เดือนที่ผ่านมาผมได้รับอะไรหลายๆอย่างที่มากกว่าการทำงาน และเชื่อว่าไม่มีออฟฟิสไหนเหมือนเมาเทนแน่นอน
รู้สึกอยากตื่นจากหอเพื่อเดินมาบ้านอีกหลังนึง มาเจอเพื่อนๆ พี่ๆ มาเล่นกับน้อง มานั่งกินข้าวร่วมกันทุกเที่ยง ได้ออกทริปด้วยกัน แลกเปลี่ยนประสบการณ์ชีวิตของแต่ละคน จะมีสักกี่ที่ที่จะหาประสบการณ์แบบนี้ได้ แต่ที่แน่ๆทั้งหมดนี้หาได้ที่ Mountain
ตลอดเวลา 4 เดือนที่เมาเทน เป็นช่วงเวลาที่มีค่ามากๆ ยังรู้สึกแฮปปี้เหมือนเดิมตั้งแต่วันแรกจนวันนี้เลยค่ะ